søndag, oktober 15, 2006

Naturopplevingar

Eg såg ein snigel som hadde spasert over ein fjerdedel av fortauet, og var i ferd med å ta fatt på sin andre fjerdedel. Då slo det meg; tenk kor fantastisk keisamt det må vera å vera ein snigel...

6 kommentarer:

mairapus sa...

Trurkje det er så kjedelig. Han fekk nok mykje æksjånn bare av at du gjekk forbi. Fekk nok opp adrenalinet hans det :D

Kamerat Kjetil sa...

Har sniglar adrenalin?

mairapus sa...

Hadde vært interessant å finne ut.
Har sniglar hjerne?
Har sniglar blod?
Har sniglar auger? (ja dei har vel egentlig det...???)

Kamerat Kjetil sa...

Dei har heilt sikkert hjerne. Sannsynlegvis har dei blod, men det er ikkje raudt. Og eg trur dei har augo òg.

Alle landsniglar er forresten tvekjønna, seier engelsk wikipedia.

Kamerat Kjetil sa...

No gjorde eg ein alvorleg feil, altså. Eg lenka til engelsk snail, medan det eg såg i går, eigentleg var ein slug. På norsk heiter dei jo sniglar heile gjengen.

Eg jobbar forresten på ein «slug catcher» på Ormen, altså ein snigelfangar. Men på norsk kallar dei han ein væskefangar.

mairapus sa...

Har hørt om drømmefangar og støtfanger og kufangar men væskefangar? *gjeng og legg meg*